Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych

Pawilon Tańca i Innych Sztuk Performatywnych to warszawska scena dla choreografii, performansu i praktyk ruchowych, otwarta także na wydarzenia, w których publiczność wchodzi na parkiet zamiast zostawać wyłącznie na widowni. To miejsce bliskie środowiskom tańca współczesnego, eksperymentu scenicznego i kulturom klubowym, ale nie działa według modelu regularnego klubu nocnego.

Projekt zainaugurowano w 2023 roku jako odpowiedź na potrzebę stałego domu dla tańca w stolicy, a program pilotażowy ruszył w 2026 roku. Za jego kształt odpowiadają kuratorki Alicja Berejowska i Renata Piotrowska-Auffret, pracujące z koncepcją przygotowaną razem z Joanną Szymaj­dą. Pawilon funkcjonuje jako oddział Muzeum Sztuki Nowoczesnej, skupiony na współczesnych formach scenicznych i spotkaniu artystów z lokalną publicznością.

W programie dominują taniec współczesny, choreografia, performans i działania site-specific, często z muzyką tworzoną na żywo albo traktowaną jako równorzędny element spektaklu. Pojawiają się też formaty bardziej społeczne i taneczne: ballroom, voguing, queer tango, otwarte dyskoteki oraz spotkania wokół house'u, techno, funku i disco house'u. Ważne są tu dostępność, międzypokoleniowość i swobodne przechodzenie między oglądaniem a uczestnictwem.

W Pawilonie prezentowali swoje prace m.in. Anna Nowicka, Weronika Pelczyńska, Karolina Kroczak i Ayelen Parolin, a za konsoletą pojawiali się Mushin, D.N.T.R.T. oraz BISTI. Z miejscem wiążą się Scena Otwarta, Bal Powszechny i działania realizowane z warszawską społecznością ballroom. Elastyczny pawilon nad Wisłą łączy salę sceniczną, foyer i taras, a jego architektura sama staje się częścią performansów.